Gminy mikroregionu Śląska Harta

ZnakPołożenie: północno-wschodnia część Republiki Czeskiej, zachodnia część Jeseników. Znajduje się na Śląsku, 70 km od powiatowego miasta Ostrawa, 250 km od Pragi, na wysokości 547 m n.p.m. Jest nazywany „wstępną bramą do Jeseników“.

 

Obszar katastru: 3016 ha
Populacja: 17 626 (01.01.2003 r.)

Panorama

Historia

Pierwsza wzmianka pisemna o Bruntálu pochodzi z dokumentu króla Przemysła Ottokara I, wydanego w 1223 r. w Uničovie. Dlatego można domniemywać, że miasto zostało założone około 1213 r., jako pierwsza osada na prawie magdeburskim w Czechach.

W 1621 r. zdobyli miasto Krzyżacy po bitwie pod Białą Górą. W XVIII wieku miasto zaczyna chylić się ku upadkowi, w związku z wydarzeniami wojny trzydziestoletniej. W XVIII wieku miasto nawiedziły również liczne zarazy morowe i pożary. W latach 1918-1938 następuje budowlany rozwój miasta. W pażdzierniku 1938 r. miasto zostało zajęte przez armię trzeciej rzeszy. 7. maja 1945 r. nastąpiło wyzwolenie przez armię radziecką.

HistorieHistorie

Zabytki

Zabytkowe centrum miasta zostało uznane za chroniony obszar miejski.
Zamek v Bruntálu (powstał w 2. połowie XVI w.), park zamkowy (XVI w.), Kościół Wniębowzięcia św. Marii Panny (XIII w.), kompleks kościoła Matki Boskiej i klasztoru pijarów (1731-1757), pielgrzymkowy, barokowy kościół Najświętszej Marii Panny na Wzgórzu Uhlířskim (1755-1765), z którego do miasta prowadzi długa na kilometr, czterorzędowa aleja lipowa (z 1760 roku) z drogą krzyżową, kościół ewangelicki (1887), kaplica cmentarna św. Michała (1674), dom Gabriela (połowa XVI w.), Dom Kultury (neorenesansowa budowla), willa Meldnera (początek XX w.).

ZámekEvangelický kostelGabrielův důmMildnerova vilaZámecký parkKostel Nanebevzetí Panny Marie

Tradycyjne źródła dochodów miasta

Wydobycie metali szlachetnych było przez długi czas głównym źródłem dobrobytu miasta (potwierdza to np. miejski herb), miasto było centrum cechów rzemieślniczych i głównym ośrodkiem handlowym regionu, w XVIII w. nastąpił rozwój włókiennictwa, po wojnie powstały nowe zakłady.

Obecne źródła dochodów

Największymi przedsiębiorstwami są: Moravlen - tradycyjny producent przędzy lnianej; firma Alfa Plastik specjalizująca się w produkcji tworzyw sztucznych i narzędzi; firma OSRAM produkująca wolfram; przedsiębiorstwa spożywcze takie jak Jesenickie mleczarnie i Limova; firmy montażowe Linaset i Gardena.

Wydarzenia

Noworoczne wejście na Wzgórze Uhlířskie, w okolicach Slezské Harty – memoriał Petra Hábla, Międzynarodowy wieczorny bieg przez Bruntál, bieg Terry'ego Foxe, młodzieżowy turniej piłki nożnej, Bieg o wigilijnego karpia, Wigilijny turniej koszykówki.

Wybitni mieszkańcy i osoby, które działały w Bruntalu

Johan Krištof Handke (morawski malarz barokowy), Rudolf Templer (twórca obrazów sakralnych), Erich Hlavacek Hürden (malarz Jeseników), Bruno Hanns Wittek (poeta), Karel Ptáčník (pisarz), Tereza Kronesová (śpiewaczka operowa) Engelbert Adam (autor dramatów, pierwszy właściciel lokalnego kina), Karel Anton Gebauer (profesor na uniwersytecie w Wiedniu), Ernst Ludwig (pionier medycyny sądowej), Emerich Machold (założyciel fabryki włókienniczej), Wenzel Franz Olbrich (wybitny burmistrz).

Wyjątkowości przyrodnicze

Wygasły wulkan czwartorzędowy Wzgórze Uhlířskie (672 m)

Čtyřřadá lipová alej – vysázena na popud komtura svobodného pána von Riedheim před 250 lety

Kostel Panny Marie Pomocné na Uhlířském vrchuLipová alej na Uhlířský vrch

Kultura

Spektakle w Teatrze Miejskim i projeckje filmowe w kinie Centrum, wystawy w Muzeum, Galeria W kaplicy, wykłady i prezentacje Klubu Stary Bruntál, koncerty muzyki klasycznej Towarzystwa Przyjaciół Muzyki, koncerty muzyki jazzowej w Africa Pub, występy zespołów folklorystycznych.

Sport

Wyciąg narciarski i trasy biegowe na Wzgórzu Uhlířskim, sztuczne lodowisko, basen publiczny, kąpielisko, centrum sportowe, wypożyczalnia quadów, korty tenisowe, hala do tenisa stołowego, hala sportowa, ścieżki turystyczne piesze i rowerowe. Nietknięta ludzką ręką natura, w pobliżu znajdują miejsca spokojne i ciche, nadające się na spokojne rodzinne wakacje i miłe spędzanie czasu wolnego. Wspaniała okolica, mili i pracowici mieszkańcy, mnóstwo zabytków.

Oficjalna strona internetowa:

www.mubruntal.cz

ZnakNie jest znany rok powstania wsi Dlouhá Stráň.

 

 

Obszar katastru: 222 ha
Populacja: 88 (1.1.2010)

Pohled na obec Dlouhá Stráň

Historia

W dokumentach z 1224 wymienione są okoliczne wsie Mezina, Razová, Leskovec. Stare dokumenty wskazują, że dolina rzeki Moravice była pograniczem osiedlenia się ludności. W tym czasie dochodzi do masowego zasiedlania tego terenu przez czeskich mieszkańców.
Granica dobr Bruntálu prowadzila wzdłuż rzeki Opavice do wsi, która dzisiaj nazywa się Oborná a także wzdłuż Černého Potoku – wcześniej Kalná Voda, aż do jego ujścia do Moravice.

Dobra miasta Horní Benešov sięgały do bram miasta Bruntál. Na południowy-wschód od Bruntálu leżała wieś Lučina. Na północ leżała wieś Žárnice. Obie wsie już nie istnieją. Również dziesiejsza wieś Dlouhá Stráň leży w miejscu, gdzie wcześniej znajdowała się wieś Týlov koło Bruntálu. Wspomniane wsie razem z Rázovą należały do dóbr miast Horní Benešov. W latach 1241-1253 toczył się spór o dzisiejszy teren wsi Dlouhá Stráň i Jelení, który wygrali hrabiowie z Vrbna.

Pierwsze wzmianki o wsi Dlouhá Stráň sięgają czasów wojny trzydziestoletniej. W 1631 roku Bruntál wraz z okolicznymi wsiami Mezina, Dlouhá Stráň, Oborná a Staré Město miał być miejscem zebrania pułku Dunajskiego składającego się z 2000 mężczyzn.

W centralnym archiwum Krzyżackim we Wiedniu (sygnatura Mei 89/2), w spisie mieszkańców dóbr Bruntálu z 30. sierpnia 1642 r. wymienia się 5 062 osób, ze wsi Dlouhá Stráň 73 osób. Spisu dokonano podczas wojny trzydziestoletniej. Bruntál był wtedy od 1621 r. atakowany pięc razy, po 1642 r. jeszcze trzy razy był atakowany przez Szwedów. Przez to liczba mieszkańców w okolicznych wsiach ogromnie zmalała.
W 1777 r. we wsi Dlouhá Stráň wybudowano kościół św. Anny.
W 17.3.1849 r. powolano stanowisko wójta oraz radę miejską. Wybory według nowej ustawy odbyły się we wsi Dlouhá Stráň w dniu 01. lipca 1850 r.
W 1907 r. wybudowana została droga z Jelení do Dlouhá Stráň.

Z czasów przed drugą wojną światową pochodzi zapis z archiwum w Bruntálu nt. wsi Dlouhá Stráň, który stwierdza, że we wsi mieszkało wtedy 241 mieszkańców, z czego 230 Niemców i 11 osób innej narodowości. We wsi istniały wtedy: szkoła, karczma, 22 ha pól i 4 ha lasu.
We wsi znajdowała się szkoła z jedną klasą, sklep z towarami różnymi oraz karczma z kioskiem.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej, w 1945 r., niemieccy mieszkańcy zostali wysiedleni. Do wsi przeprowadzały się rodziny głównie z Moraw, z powiatów Kroměříž i Uherské Hradiště, póżniej również ze Słowacji. Mieszkańcy zajmowali się przede wszystkim rolnictwem (21 rodzin), reszta dojeżdżała do pracy do Bruntálu do fabryk włókienniczych.

Wieś miała niezależną administrację, Lokalny Komitet Narodowy, który rządził do 1964 r., kiedy wieś przeszła w ramach integracji pod administrację Komitetu Narodowego Mezina.

Od 1979 r. rządził wsią Miejski Komitet Narodowy w Bruntálu poprzez lokalny Komitet Obywatelski, który jednak nie posiadał uprawnień decyzyjnych. W tym czasie Miejski Komitet Narodowy Bruntál sprzedał część majątku wsi Dlouhá Stráň (np. szkołę, budynek straży pożarnej, część działek budowlanych).

Zabytki

Kościół Świętej Anny

Kalwaria

Kostel sv. AnnyRybník vedle kostelaBoží muka

Tradycyjne źródła dochodów miasta

Do 1951 istniały tutaj prywatne gospodarstwa rolne, jednak póżniej władza zaczęła mocno naciskać na utworzenie spółdzielni rolnych. Od 1965 r. działalność rolnicza była prowadzona w ramach PGR, który zakończył swoją działalność w czerwcu 1993 r. Do prywatnej działalności gospodarczej powróciły tylko dwie rodziny.
W wyniku przemian politycznych, które nastąpiły po 17. listopada 1989 r., władze zaczęły przygotowywać wybory parlamentarne a następnie (24. listopada 1990 r.) również samorządowe.

Oficjalna strona internetowa:

www.dlouhastran.cz

ZnakPierwotnie miasto nosiło nazwę Benešov, dopiero w 1926 r. nastąpiła zmiana na Horní Benešov.

 

 

Obszar katastru: 5 973 ha
Populacja: 3 453 (1.2.2010)

Náměstí v Horním Benešově

Historia

Źródła historyczne wymieniają Benešov już w 1226 r. jako osadę górniczą. Kopalnie srebra w Benešovie należą do najstarszych w kraju.
Do zasiedlenia terenów między Opavą i Krnovem przysłużyl się zięć Przemysła Ottokara II – Vok I. Podczas dewastującego najazdu węgierskiego króla Macieja Korwina w 1474 r. miasto zostało spalone a dokument lokacyjny zniszczony. Zachował się tylko w łacińskiej kopii w urbarzu z Brandenburgii pochodzącym z 1535 r. Od XVI w. zaczyna się tu oprócz górnictwa rozwijać również tkactwo.

Wielkim nieszczęściem dla mieszkańców były liczne pożary. Miasto płoneło w 1717 r., ponownie w 1767 r. i prawie całkowicie w 1820 r.
W XIX w. Benešov został przyłączony do powiatu Bruntál i stał się ważnym ośrodkiem przemysłu włókienniczego. Tkalnie lniane i przędzy bawełnianej powstawały w 1817 r., w 1900 r. pracowało ich w mieście ponad 14 i powstawały kolejne. Działały tutaj również fabryki barwnikarskie, pleciono pończochy, produkowano koronki, nicie, sznury oraz powrozy.

Histroické náměstíJiráskova ulice

Zabytki

Kostel sv. Kateřiny a lípa vysazená roku 1524PamátníkSocha sv. Jana Nepomuckého

Tradycyjne źródła dochodów miasta

W mieście funkcjonował również browar z słodownią, gorzelnia, zakład produkujący likiery i soki owocowe, pieczono pierniki. Istniała tutaj także drukarnia książek, filie banku i zakładu ubezpieczeniowego, kasa oszczędności, cztery hotele, szkoła tkacka i kupiecka a od 1928 r. również szkoła mniejszościowa.

Wydobywanie rud rozpoczęto ponownie w 1830 r., jednak zostało ono wstrzymane już w 1887 r. W latach 1902-1914 wydobywano tutaj baryt. Kopalnie funkcjonowały ponownie w latach 1951-1992.

Obecne źródła dochodów

Ostatnimi czasy Horní Benešov zyskuje nową postać. Odremontowano kanalizację, drogi i chodniki. Przebudowie uległy plac i ulica Masaryka, posiadające bogatą tradycję hystoriczną. Wolny czas spędzać można korzystając z nowo wybudowanego zadaszonego lodowiska, kręgielni, kortów tenisowych, boiska do piłki nożnej, hali sportowej i placu zabaw. Dzieci we wsi mogą uczestniczyć w kursach muzyki i sztuki.

Trwa również przebudowa budynku przy ul. Masaryka 32, gdzie ma powstać nowe centrum informacyjne wraz z biblioteką.

Na sfinansowanie projektów inwestycyjnych pozyskiwane są dotacje z różnego rodzaju funduszy.

Oficjalna strona internetowa:

www.hbenesov.cz

ZnakPierwsze wzmianki pisemne o tej miejscowości pochodzą z XIII wieku. Leży ona w podgórzu Jeseníków, przy tamie Slezská Harta, 13 km od powiatowego miasta. Najbliższa wieś znajduje się 4 km dalej (Rázová, Staré Heřmínovy). Najbliższym miastem, odległym o 8 km, jest Horní Benešov.

 

Obszar katastru: 1 560 ha
Populacja: 453 (1.1.2010)

Pohled od kostela sv. Vavřince do Leskovecké zátoky

Historia

Miejscowość ta jest jedną z najstarszych osad w Jeseníkach. Wymieniona została w dokumencie lokacyjnym z 1224 r. (w Zemský Archív Brno) jako LECHSDORF. Nazwa ta pochodzi od słowa Lechové, które jest starodawnym określeniem ludności polskiej. W tym czasie osiedliło się w Jeseníkach wielu polskich osadników, którzy zajmowali się górnictwem i płukaniem złota.

Kostel sv. VavřinceKostel sv. VavřincePřístaviště obce LeskovecPamětní deska Rudolfu Saligerovi

Zabytki

Kościół (1768)

Kalwaria

Přístaviště v LeskovciVíceúčelové hřiště

Oficjalna strona internetowa:

www.leskovecnadmoravici.eu

ZnakMiejscowość leży na lerenie Nízkiego Jeseníku. Powstała dzięki integracji wsi Lomnica przy Rýmařovu i Tylov po 1300 r.

 

 

Obszar katastru: 2 725 ha
Populacja: 543 (1.1.2010)

Pohled na Lomnici a okolí

Zabytki

Kostel sv. JiříKostel sv. JiříBoží muka

Wybitni mieszkańcy

Gustav Brauner (1880–1966) – malarz

Gustav BraunerČeské Budějovice, Radnická ulice. (Pohlednice dle originálu G. Braunera)České Budějovice. Dům tří loupežníků - Stará solnice u kláštera. (Pohlednice dle originálu G. Braunera)České Budějovice, klášter. (Pohlednice dle originálu G. Braunera)

Oficjalna strona internetowa:

www.obec-lomnice.cz

ZnakPierwsza wzmianka pisemna o miejscowości Mezina pochodzi z 1334 r. Lokowana została na granicy Moraw i dzisiejszego czeskiego, kiedyś austriackiego Śląska, za panowania króla Przemysła Ottokara II. Znajduje się na terenie Nízkiego Jeseníku, 4 km na południe od miasta Bruntál. Leży w dolinie pomiędzy wzgórzami i rozciąga się od Černego Potoka na wysokości 476 m n.p.m. po wulkan Venuše na wysokości 665 m n.p.m.

Obszar katastru: 1 138 ha
Populacja: 285 (1.1.2010)

Obec Mezina

Tradycyjne źródła dochodów miasta

We wsi powstał w 1830 r. zakład przemysłu metalowego oraz budowy maszyn, w 1831 r. papiernia i w 1851 r. pralnia lnu. W 1888 r. ruszyła produkcja haftów, bielizny damskiej i fartuchów. Od 1930 r. do lat 70. dzialał w Mezinie łom bazaltu.

Zabytki

Kostel Nejsvětější TrojicePamátník obětem 1. sv. války

Wyjątkowości przyrodnicze

Přírodní památka Lávový proud u MezinyLávový proud v detailuPamátný strom - Javor mléč v MeziněPamátný strom - Dub u Slováků

Venušina sopka nad obcí MezinaPamátný strom - Javor klen v Mezině

Wydarzenia

We wsi organizowane są różne kulturalne oraz sportowe przedsięwzięcia: na początku każdego roku odbywają się wyścigi na sankach i bal przebierańców. Wiosną organizowane są między innymi międzynarodowy dzień kobiet, spotkanie dla seniorów oraz majowy koncert w kościele. Latem organizowany jest dzień dziecka i spektakl teatralny, jesienią bieg „Mezinský bodlák". Wieś cały czas się rozwija i rozbudowuje, planowana jest również budowa boiska w górnej części wsi oraz miejsca na wypoczynek dla rowerzystów i pieszych w dolnej części wsi. Na polach nad Meziną, pod wulkanem Venuše, prawdopodobnie w przyszłości powstanie klub golfowy wraz z własnym polem do gry oraz areal sportowy na siatkówkę, badminton, softbal i kręgielnie. W innej części ma powstać hotel i kemping. We wsi ukazuje się także miesięcznik „Mezinský bodlák".

Oficjalna strona internetowa:

www.mezina.cz

ZnakPierwsza wzmianka o Miloticach i o Jelení znajdującym się obok (dzisiaj część Milotic nad Opavą) pochodzi z 1288 r. Wtedy obie miejscowości należaly do miasta Horní Benešov. Nazwa miejscowości Milotice, niem. Milkendorf, pierwotnie jednak Milotndorf, pochodzi od imiona jej założyciela Miloty z Dědic z rodu Benešiców.

Obszar katastru: 1 918 ha
Populacja: 426 (1.1.2010)

Pohled na Milotice

Zabytki

Do zabytków należy kościół parafialny NMP w Jelení, wybudowany w latach 1675-76, kaplica cmentarna NMP w Miloticach z 1888 r. oraz posąg Jana Nepomucena z 1780 r.

Farní kostel Nanebevzetí Panny Marie

Kultura, sport

We wsi jest przedszkole, dom dziecka, straż pożarna, dom kultury z restauracją (bez gotowania posiłków) oraz salą (możliwość gry w badmintona) dla imprez o pojemności do 100 osób. W 2002 r. została założona drużyna piłkarska. We wsi regularnie odbywają się wydarzenia zarówno historycznego (np. święcenie koszyków na Wielkanoc – zwyczaj prawosławny), kulturalnego (spotkanie z seniorami, bal przebierańców dla dzieci, bal strażaków, Mikołajki, spektakl teatralny z dziećmi, dzień dziecka, koncerty chórów, ...) jak i sportowego charakteru (turniej piłkarski o puchar burmistrza, turniej w badmintonie dla pojedynczych osób oraz dla par, ...). Przez miejscowość prowadzi ścieżka dla rowerzystów z połączeniem ze Slezską Hartą. We wsi jest cały rok czynny pensjonat EVA, gdzie jest możliwość gry w tenisa i w siatkówkę.

Oficjalna strona internetowa:

www.miloticenadopavou.cz

ZnakW swojej historii miejscowość ta doznała wielu trudnych, a czasem nawet bolesnych zmian. Została zniszczona przez wojska węgierskie i w efekcie w 1504 r. była wymieniana jako pusta.

 

Obszar katastru: 1 498 ha
Populacja: 512 (1.1.2010)

Obec Moravskoslezský Kočov a nad ní se tyčící Uhlířský vrch

Historia

Ponownie zasiedlona została w 1538 r., ponieważ w tym roku bracia Lhotšti z Ptení sprzedali Kočov razem z twierdzą Jáchymu Rožhoňovi z Kopřic. On prawdopodobnie założył w 1544 r. na północ od istniejącej wsi, wieś nową, póżniej nazywaną Slezský Kočov.

Wieś cierpiała również podczas wojny trzydziestoletniej, kiedy była kilkakrotnie zniszczona – w tym czasie powstała w Kočovie twierdza. Po wojnie była wieś typowo rolnicza. W 1935 r. powstała cegielnia. W 1869 r. żyło w Kočovie 944 mieszkańców, w 1930 r. już tylko 658 mieszkańców i w 1950 r. 436. Obecnie ma wieś 520 mieszkańców. Moravský Kočov został w połowie XIX w., po zniesieniu jednostek administracynych, dołączony do powiatu Šternberk, w 1868 r. do powiatu Rýmařov i w 1949 do powiatu Bruntál. Z wyróżniających się budowli zachował się kościół parafialny św. Michała z póżno renesansową wieżą, odnowiony w latach 1658, 1793-95 i w 1823 r. przebudowany na modłę empirową.

Współczesna historia wsi liczy się od pierwszych demokratycznych wyborów w 1990 r. Od tej pory zostały do dnia dzisiejszego wybudowane wodociągi i przewody gazowe. Naprawione rownież zostały drogi lokalne, dom kultury, urząd miejski oraz remiza strażacka. Zostało zbudowane także boisko do piłki nożnej, odnowiono przystanki autobusowe, odrestaurowany został zegar kościelny i oświetlenie wewnątrz kościoła oraz uporządkowane tereny publiczne.

Zabytki

Kostel sv. Michala KapličkaBoží muka

Oficjalna strona internetowa:

www.mskocov.cz

ZnakTutaj przybliżymy historię miejscowości od jej powstania, na podstawie dochowanych źródeł uzyskanych we współpracy z zamkiem w Bruntálu, Archiwum Państwowego Bruntál oraz z książek.

 

Obszar katastru: 171 ha
Populacja: 43

Pohled na obec Nová Pláň

Założenie pracowni miedzi, która istniała już w czasie powstania wsi, zostało udokumentowane w 1640 r. Ponieważ wtedy takie pracownie istniały tylko w Novém Tešínie, Olomoucu i Krnovie, możemy być pewni, że w Novej Pláni również była wydobywana miedź. Świadczy o tym również nazwa Kupferberg (miedziana góra). W drugiej połowie XVII w. została zbudowana fabryka wyrobów z miedzi, mięcdzy innymi miedzianych naczyń. Jednakże od 1660 miedź sprowadzano z Těšína. W dniu 2 maja w 1662 r. ówczesny ziemianin Sylvius Nimrod von Wuttemberg/Teck pozwolił dziesięciu chętnym z pracowni na wybudowanie domów nad Karlovcem. Jak sama nazwa wskazuje, miejscowość jest nową równiną.

Pierwotnie Nová Pláň wraz z Karlovcem i Roudnem były pod zarządem miejscowej parafii. W 1656 r., jeszcze przed założeniem Novej Pláni, w oddalonym o 7 kilometrów Roudnie został zbudowany kościół, więc mieszkańcy Novej Pláni mogli chodzić do tamtejszego kościoła.

Zanim na początku XX w. (1905 r.) powstał w Novej Pláni kościół, mieszkańcy zmuszeni byli przez prawie 200 lat udawać się na mszę do pobliskiego Kralovca. Ten jest od Novej Pláni odległy o 2,5 km i już wtedy tam istniała droga, która w 1881 r. została przystosowana do tych niedzielnych wycieczek. W 1850 r. włączono Novą Pláň do powiatu Moravský Beroun, ale już w 1868 r. przeniesiono ją pod jurysdykcję urzędu pocztowego w Karlovcu. W 1881 r. wybudowano w Novej Pláni szkołę.
Miejscowość rozpościera się w dolinie nazywającej się „Mýdlový potok". Mýdlový potok jest przypływem rzeki Moravice. Na północy jest miescowość otoczona zalesionymi wzgórzami, na wschodzie jest teren otwarty. Z trzech stron wsi rosły sosnowe i jodłowe lasy, dzięki którym była wieś chronina od silnych podmuchów wiatru. Położona jest 2,5 km od Karlovca, w pobliżu skrzyżowania drogi Bruntál-Karlovec-Beroun z drogą Karlovec-Rýmařov, która przecinała drogę Valšov-Lomnice. Nova Plan ma połączenie z drogą Bruntál (10 km)-Karlovec-Roudna (7km). Najbliższa stacja kolejowa znajduje się w odległości 4 km, w Valšovie, gdzie znajduje się centralny węzeł kolejowy Olomouc-Bruntál-Krnov (Opava).

Całkowita powierzchnia wsi wynosi 171,09 ha. Z czego 95,75 ha zajmują lasy, 37,5 ha pola i 18,91 ha pastwiska. Uprawiano tutaj żyto, jęczmień, owies, rzepak i ziemniaki. 17 maja 1939 r., kiedy przeprowadzano spis ludności, żyło w Novej Pláni 271 mieszkańców, z tego 155 pracujących, przede wszystkim w pracowni miedzi oraz w rolnictwie. Mieszkańcy wsi byli bardzo pobożni. Członków Kościoła rzymskokatolickiego było 269 i 2 członków z Kościoła Ewangelickiego. Stało tutaj 81 domów.

Wieś miała lecznicze źródło wody mineralnej, które wcześniej wyciekało na tzw. łące studni, między pracownią miedzi i rzeką Moravice. Po pewnym czasie źródło wyschło. Póżniej wybiło w rowie, nieopodal pracowni miedzi. W czasie pogłębiania rowów przy budowie tamy zostało zasypane. Póżniej się ponownie pojawiło w tym samym miejscu. Odnowienie źródła było możliwe tylko z użyciem haków studniowych. Za sprawą tego źródła przyjeżdżało do Novej Pláni dużo wczasowiczów.
Oprócz wymienionej pracowni miedzi działała w Novej Pláni również garbarnia z „lohstampfe" oraz tartak. Dopiero po wielkim pożarze w 1935 r., podczas którego spłonął tartak, zostało założone stowarzyszenie ochotniczych strażaków. W 1899 r. zostało założone Stowarzyszenie Niemców i w 1927 r. Niemieckie stowarzyszenie kulturalne.
Niemiecka nazwa wsi brzmiała Neurode.

W 1989 r. zaczęto wykup domów rodzinnych z powodu budowy tamy Slezská Harta. We wsi pozostało tylko 6 rodzin. W 1993 r. była wieś oddzielona od miasta Bruntál i została samodzielna. Obecnie tutaj mieszka 45 stałych mieszkańców.

PřístavištěPohled na kotvící plachetnice v zátoce u Nové Pláně

Oficjalna strona internetowa:

www.novaplan.cz

ZnakPierwsze wzmianki pisemne o Rázovej pochodzą z 1288 r. Podczas wojen husyckich i ataku wojska Macieja Korwina na polskiego króla Kazimierza, Rázová prawdopodobnie spłonęla i pozostała w ruinie.

 

Obszar katastru: 3 188 ha
Populacja: 515 (1.1.2010)

Pohled na Razovou

Do 1531 r., kiedy była ponownie zasiedlona, nazywała się Radsoff. Nazwa ta pochodzi prawdopodobnie od tuteszej starszej słowiańskiej osady, która prawdopodobnie zawdzięcza swoją nazwę skrótom imion Radmír, Radomír lub Radslav. Jako ponownie zasiedlona jest wieś wzmiankowana w 1548, w czasie masowej kolonizacji tego terenu przez niemców.

Do 1851 r. Rázová posiadała już prawa miejskie oraz pokaźną ilość gruntów, lasów i ważny przemysł lokalny. W 1927 miasto zelektryfikowano. Do 1928 istniał tutaj browar braci Bitmann, póżniej tylko słodownia, która zaniknęła jedenaście lat póżniej. Cały obszar charakteryzował się przede wszystkim działałnością rolniczą. Przemysł produkcyjny lub przetwórczy, który rozwijał się na tym obszarze, był ściśle powiązany z produktami produkcji rolnej. Zboża uprawiane na miejscowych polach przerabiały trzy młyny połączone z piekarnią, tartakiem oraz z suszarnią ziemniaków. Zakłady te zniknęły w 1946 roku. W dwóch lokalnych zakładach był przetwarzany len, który następnie trafiał do miejscowej tkalni. W pobliżu wsi istniały dwa piaskowcowe kamieniołomy, w których wydobywano również tufy wulkaniczne, przetwarzane na kamień dekoracyjny. Przy kamieniołomie działała też cementownia. Do 1935 r. istniała we wsi elektrownia. Po przesiedleniu Niemców po drugiej wojnie światowej, wprowadziło się tutaj w 1946 r. kilkadziesiąt nowych rodzin. W przeszłości większość mieszkańców pracowała we wsi i jej okolicach, dzisiaj sytuacja jest zupełnie odmienna i mieszkańcy raczej dojeżdżają do pracy do Bruntálu.

Zabytki

Kostel sv. MichalaBoží mukaVápenná pec

Wyjątkowości przyrodnicze

Razovské tufityPamátný strom - Lípa velkolistá

Oficjalna strona internetowa:

www.razova.cz

ZnakMiejscowość rozpościera się na prawym brzegu tamy Slezská Harta, u podnóża nawyższego wulkanu w rejonie Velký Roudný. Przed rozpocięciem budowy tamy Roudno było częścią Rázovej.

 

Obszar katastru: 2 214 ha
Populacja: 179 (1.1.2010)

Pohled na obec Roudno

Wieś została założona w 1397 r. Do lokalnych atrakcji należą wulkany Malý i Velký Roudný z kaplicą oraz wieżą widokową na szczycie. We wsi jest 182 mieszkańców. Obszar katastru jest 2.214 ha, z tego 1.006 ha lasów i 949 ha gleby rolniczej. Średnia wysokość 577 m n.p.m.

Kaple na Velkém RoudnémKaple na Velkém RoudnémObec Roudno v pozadí s Velkým Roudným

Zabytki

Barokní kostelZděná kaplička na vrcholu Velkého RoudnéhoKřížová cesta

Wyjątkowości przyrodnicze

Velký a Malý RoudnýČertův kámen

Oficjalna strona internetowa:

www.obecroudno.cz

ZnakPierwsza wzmianka pisemna o tej miejscowości pochodzi z 1338 r. Wieś dynamicznie się rozwija dzięki takim działaniom jak budowa i remont domów rodzinnych, budowa wodociągu oraz dzięki możliwości elektrycznego ogrzewania mieszkań.

 

Obszar katastru: 1 230 ha
Populacja: 230 (25.3.2010)

Pohled na Staré Heřminovy

Organizuje się coraz więcej nowych akcji kulturalnego i społecznego charakteru. Na strażackich konkursach wieś jest reprezentowana przez dzieci. Chłopcy uczęstniczą również w konkursach w strzelaniu z wiatrówki a dziewczęta w śpiewaniu. Do wzrostu zadowolenia mieszkańców przyczynia się także niezadłużenie wsi oraz stosunki międzyludzkie.

Historické fotografie Starých Heřminov

Zabytki

Kostel sv. VáclavaRybníček ve Starých Heřminovech

Wybitni mieszkańcy

Wilhelm Türk (1871–1916) – lekarz

Oficjalna strona internetowa:

www.stare-herminovy.eu

ZnakValšov był pierwszy raz wzmiankowany w dokumencie z 1377 r., gdzie występuje pod nazwą Kriegsdorf. Czeska nazwa (Vojnovice) pojawia się dopiero w 1622 r. Nazwa Valšov była pierwszy raz użyta dopiero w 1881 r.

 

Obszar katastru: 982 ha
Populacja: 260 (25.3.2010)

Valšov

Od XIV w. był częścią księstwa opawskiego. W czasie konfiskat po Białej Górze Valšov został przyłączony do dóbr miejscowości Sovinec, które były od 1623 r. własnością Krzyżaków. Od 1960 r. Valsov jest częścią powiatu Bruntáal. Valšov zawsze był typowo rolniczą miejscowością, z nielicznymi młynami i tartakami.

Najwięcej mieszkańców (583) miał Valšov w 1930 r. W dniu dzisiejszym już tylko 252. Pod koniec XIX w. był rolniczą wsią o obszarze katastru 938 ha (z tego 432 ha lasów). Chowano 34 koni, ponad 270 sztuk bydła i prawie 100 mniejszych zwierząt gospodarskich (owce, kozy, ...). We wsi były dwa młyny, dwa tartaki i oprócz tego także stacja kolejowa oraz poczta. Dzieci uczyły się w szkołe z jedną klasą i od 1934 r. także w czeskiej szkołe mniejszościowej.

Valšov nie był od swojego początku izolowaną wsią, prowadziła przez niego ważna droga handlowa. Póżniej stał się również ważną stacją kolejową.
Tory Olomouc-Krnov-Opava (Jindřrichov ve Slezsku, Gluchołazy) nazywane Morawsko-śląskimi torami centralnymi, kazało wybudować w 1868 r. Ministerstwo Handlu. Budowę zaczęto 22. listopada 1870 r. Już 01. października 1872 r. rozpoczęto ruch na linii Olomouc-Krnov-Jindřichov ve Slezsku.
Największe natężenie ruchu na Valšovskich torach przypada na rok 1951, na czas budowy fabryki Kovohutě Břidličná (dziś AL – invest) i rýmařovskie przedsiębiorstwo Rudné Doly Jeseník.

Požární zbrojnice

24. listopada 1990 stał się Valšov niezależną wsią. Pierwszy raz po 613 latach mieszkańcy mogli wybrać własny samorząd oraz przedstawicielstwo.
W 1946 wysiedlono stąd 440 Niemców, głównie do Bawarii. Przybyli tutaj nowi mieszkańcy z Uherskiego Hradište, Přerova, Kroměříže, Olomouce, Litovle, Vsetína, Hlučína, Trenčína i Kysuckiego Nového Mesta.

We wsi jest sklep i restauracja, dwa warsztaty stolarskie, tartak Valšov firmy Agrofest Nová Pláň oraz dwa kamieniołomy firmy Štěrkovny Dolní Benešov. Bezpośrednio na granicy katastru wsi jest firma Dalibor Vojkovský – Rybářství Tylov.
Dwa kamieniołomy firmy Štěrkovny Dolní Benešov zatrudniają około 40 osób. Starszy kamieniołom (po prawej stronie drogi państwowej) został założony w 1958 r. Przetwarza skałę na kamień do celów budowlanych, głównie na budowę drog. Nowy kamieniołom (po lewej stronie drogi) został otwarty w 1997 r. i przetwarza skałę na kamień dekoracyjny oraz na podsadzkę.

Obecní úřad

Tartak Valšov firmy Agroforest Nová Pláň produkuje komponenty drewniane do celów budowlanych.
Na katastrze miejscowości Lomnice u Rýmařova, zaraz przy granicy z katastrem Valšova, były w latach 1969-1971 wybudowany stawy na chów pstrągów. Produkują oraz eksportują wspominane gatunki ryb, zajmują się handlem detalicznym, rybołóstwem sportowym, agroturystyką, oferują zakwaterowanie oraz przygotowanie dań z ryb.
W 2006 r. został odnowiony „Krzyż dziękczynny", obecnie planowane jest odnowienie dwóch budowli sakralnych oraz „Bożej męki" w kierunku na Novą Pláň.

Valšov

Oficjalna strona internetowa:

www.obecvalsov.cz

Kontakty

Centrum informacyjne

Leskovec nad Moravicí 204
793 68 Dvorce
Mobil: +420 603 996 548
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Lokalizacja na mapie

Od 1.11. do 30.4.
świadczy usługi informacyjne 
Obecní úřad Leskovec nad Moravicí
tel.: 554 731 001,  554 725 462
email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Godziny otwarcia

Od 1.5. do 30.6.
Sobota, niedziela, święta 9:00   17:00
 w głównym sezonie turystycznym (od 1.7. do 31.8.)
 Od poniedziałku do niedzieli 9:00  18:00 
Od 1.9. do 30.9.
Sobota, niedziela, święta 9:00   17:00

Mikroregion Slezská Harta

Sídlo:
Leskovec nad Moravicí 204, 793 68 Dvorce

IČ:  71193821

Przedstawiciel:
Ing. Libor Unverdorben

e-mail:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Nasi partnerzy